Pierwszy zespół kamiennych murów obronnych z czworobocznymi basztami został wzniesiony w latach 1291–1299 i zastąpił wcześniejsze umocnienia z drewna i ziemi. Około połowy XV wieku nastąpiła rozbudowa o zewnętrzny pierścień, niższy, otoczony fosą zasilaną wodami rzeki Strzegomki na południowej stronie miasta.


     Te fortyfikacje miały pięć bram: Jaworską, Wrocławską, Nową, Świdnicką i Grabińską, oraz wiele baszt i bastei z końca XV wieku. W czasie wojny trzydziestoletniej mury zostały uszkodzone, ale później odbudowane. Proces rozbiórki murów rozpoczął się od 1748 roku, a formalnie zakończył po 1823 roku, kiedy to na ich miejscu powstały promenady. Kolejne odcinki murów zostały rozebrane w 1899 roku, a następnie wiele pozostałości zniszczono podczas walk o miasto w 1945 roku.


     Dzisiaj zachowane fragmenty znajdują się głównie na południu Starego Miasta, częściowo uszkodzone, a najlepiej zachowane fragmenty znajdują się od strony zachodniej w parku miejskim z basztą Dziobową.